بابا نا میرات، حق توار
نوشت: عابد بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ – براہوئی کالم
دا کائناتی ءُ گواچن ئسے کہ قوم آک کہنگ آن ایسر مفسہ بلکن کاٹم ءِ شیف کننگ و غلامی ءِ قبول کننگ آن ایسر مریرہ۔ دا گواچن اینو بلوچستان نا ڈغار آ ثابت مس کہ بلوچ آک ہفتاد سال آن گیشتر نا ءِ تینا قومی آزاتی نا جہد ءِ برجا تخانو۔ داٹی ہزار آک شہید مسُر، کہیک بے گواہ مسُر ہراتا اینو اسکان ہچو ڈس اس اف ولے دائسکان ہمو ڈول بلکن ہمو کان زیات آزاتی نا جہد ترند مسونے ولے بلوچ آک نئے ایسر مسُر نئے تینا قومی جہد آن ٹغلینگار۔
دا جہد اٹ ہر زند آن تعلقدار آ بلوچ تینا جید و خواری و قربانی تے تسونے۔ پیر ورنا، چنکا بھلا، نیاڑی نرینہ، استاد، مزور، شوان، بزغر، ادیب دانشور، ڈاکٹر ہر بلوچ تینا جون، تینا اولیاد، تینا محل و ماڑی نا قربانی تسونے۔ انداتا قربانی نا وسیلہ اٹ آزاتی نا روشنائی مچا بلوچستان نہ کہ مچا جہان ٹی تالان مسونے۔ اندا جہد کار آتیٹ اسہ کماش اس بابائے بلوچ نواب خیر بخش مری نا ہم پن تاریخ نا صفہ غاتیٹی چراغ نا مثل اٹ گروشک ایتک۔
نواب خیر بخش مری اسہ نواب اس مننگ آن باوجود نواب و سرداری نظام آن بد دریکہ، او اندا پاریکہ کہ کنے نواب آن جوان ءِ کامریڈ پابو۔ بابا مری تینا مچا زند ءِ بلوچ قوم نا آجوئی و آسراتی کن ندر کرے۔ اینو تاریخ اودے اسہ باہمت و کسرشون، حوصلہ تروکو باوہ، گواچنی ءُ قوم پرست سینا پن اٹ یات کیک۔ واقعی بابا مری اسہ بھلو ہمت سینا خواجہ اس ئس۔ ہرانا ہمت نا مون آ چلتن نا بڑزی ہم کاٹم ءِ شیف کریکہ۔ اونا ہمت اونا زند نا سختی سوری و قربانی تیان پاش ءِ۔ بابا نا مچا زند ظالم کوزہ گیر نا سختی و تکلیف آتے سگیسہ تدینگا ولے او ہمت نا اسہ تو مش اس ئس کہ ہرادے ریاست تینا مچا طاغت زور و ظلم و جبر ءِ کرے اودے کسر آن چپ کننگ کتو۔ اونا ہمو اسہ ہیت، قول قرار ئس کہ بس بلوچستان بلوچ آتا لمہ وطن ءِ، دا دھرتی آ بلوچ آتا حکمرانی مرے، بلوچ آک آزات ءُ زند اس داڑے تدیفر۔ بابا ہمت و بہادری نا اسہ اندنو تاریخ اس نوشتہ کرے کہ جہان نا آجوئی نا تحریک آک اونا کڑد ءِ تینا ورنا تے خوانفرہ و تینے ٹی ہمت ودی کیرہ۔ یقیناً بابا نا زند نا جاچ ءِ ہلننگ آن بندغ ٹی اسہ ہمت اس اسہ بہادری اس، اسہ حوصلہ اس، اسے سگ اس ودی مریک۔
اینو بابا نا قول و قرار، کڑدار و جہد، قربانیک بلوچ قوم کن اسہ درسگاہ سینا مثل اٹی ءُ۔ بلوچ قوم نا روشن آ پگہ نا ڈس بابا نا قول و جہد آن ملیک۔ اگہ بلوچ قوم اینو سرسہبی اٹ تینا جہد ءِ برجا تخانے تو دانا سوب اندا کماش آک تینا خید و دتر اٹ چراغ آتے کسر تے روشنائی کرینو ہراکہ اینو بلوچ قوم نا جہد کار آتا کسر ءِ نشان تننگ ءُ۔ اوتا کڑد اسہ گروشک تروکو استار ئسے ہراکہ بلوچ نا ہر فرزند ءِ دا قومی آزاتی نا کسر اٹ روشنائی تالان کریسہ کسر نا ڈس ءِ ایتک۔
اینو مچا بلوچستان اٹ تارمئی ءِ۔ دا تارمئی ءِ بیرہ بابا مری نا جہد و شہید آتا قربانیک ایسر کننگ ءُ۔ اندا قربانی تا وسیلہ اٹ بلوچ قوم اسہ روشن ءُ دے سینا کسر ءِ خنانے۔ انسان نا فطرت اٹی ءِ کہ تارمئی آن مُر مریک و روشنائی نا پارہ غا کائک ولے بھاز وخت تارمئی روشنائی ٹی ڈھکوک مریک تو اندن انگا تارمئی ءِ بابا مری کونا لیڈر آک پاش کیرہ و اونا روشنائی کننگ نا ہم ڈول آن قوم ءِ سرپند کیرہ۔
یقیناً غلامی اسہ تارمئی ئسے، دا اسہ ڈھکوک ءُ تارمئی ئسے۔ دا تارمئی ءِ دنیا نا کوزہ گیر سامراج، جاگیردار و سردار آتا جوڑ کروکا سامراجی کڑد اٹ و روشنائی کرینو۔ دا تارمئی ءِ بیرہ قومی آجوئی نا روشنائی ایسر کیک۔ اندا آجوئی نا روشنائی ءِ مچا بلوچستان اٹ تالان کننگ کن بابا مری دے و نن جہد کرے۔ پند خلک، ٹپ و تکلیف تے تینا جون آ سگیسہ قربانی تس۔ اندا قربانی تا وسیلہ اٹ اینو آجوئی نا روشنائی مچا بلوچستان نا ہر پیر ورنا، نیاڑی نرینہ، چنکا بھلا نا خن تیٹی جاگہی مسونے۔ ہر بلوچ اینو اند آجوئی نا روشنائی ءِ پین سوگو و تالان کننگ کن تینا وس و کچ نا قربانی تننگ ءِ۔
بابا خیر بخش مری نا زند آ اگہ کتاب آک نوشتہ مریر وا ہم بابا مری نا جہد و قربانیک ایسر مننگ کپسہ۔ ورنائی نا عمر آن ہلیس تے کماشی نا عمر اسکان اسہ قول سینا پاسداری ءِ کرے۔ اندا قول کن اودے اخہ مشکل و سختی سوری تا مون تروئی مس، او مچا مشکل آتے بہادری اٹ سگا ولے تینا قول آن پد متو۔ دا چنکا نوشت اٹ اندا کوشست مریک کہ بابا نا زند نا اسہ کڑد اس بلوچ قوم نا ورنا تا مون آ درشان کیو۔ او دادے کہ بابا مری ہرا وخت آ پیشن نا ملک افغانستان آن پدی بس تو داڑے بلوچستان اٹ بلوچ قوم نا پگہ نا اسہ گرج اس خیال بس تے، دا گرج قوم اٹ قومی جوزہ نا شعور ءِ تالان کننگ نا ئس۔ دا بابا مری تینا ترند آ ہمت اٹ دا گام ءِ ارفے۔ شال اٹ حق توار نا پن اٹ اسہ سرکل سینا بنا ءِ کرے۔ دا سرکل اٹ بلوچ قوم نا مستقبل نا ہیت و تران آک مسورہ۔ بلوچ قوم نا قومی آجوئی نا صلہ و مشورہ آک مسورہ۔ نابلد آ ورنا تے قوم و قومی حق آتیان سرپد کریرہ۔ دا اسہ درسگاہ اس ئس ہراڑے بلوچ قوم قومی شعور ءِ دوئی کریکہ۔ دا سرکل اٹ بلوچ قوم نا ورناک ساڑی مریسہ قومی جہد ءِ مونی دریرہ۔ بابا مری دا حقیقت آن واقف ئس کہ تانکن قوم اٹ قومی شعور تالان کتنس، قومی آزاتی بھاز مشکل ءِ۔ اندا سوب آن بابا مری ریاست تون جنگ تننگ آن مست قوم اٹ آزاتی نا جوزہ ءِ ودی کرے۔ اندا حق توار نا سرکل نا سیخا اٹ بلوچ قوم نا اسہ گل اس آزاتی نا چراغ ءِ تینا دتر اٹ روشنائی کریر۔ حق توار بلوچ قومی جہد اٹ اسہ ترند ءُ کڑد اس دوئی کرے۔ بلوچستان نا مچا علاقہ غاتیٹی آجوئی نا کوکار سر مس۔ کہی بلوچ فرزنداک تینا ذات آن پیشن مریسہ قومی جہد اٹ اسہ قومی ءُ سوچ سینا خواجہ مسُر۔ بابا مری نا اندا جہد سرکل آن اندنو مرد مون آ بسر ہرافک تاریخ اٹ اسہ زندہ ءُ پن ئس کٹار۔
حق توار ننے شہید حمید شاہین کونو باشعور ءُ ورنا تس، شہید سگار امیر بخش کونو حوصلہ مند ءُ جہد کار تس، شہید علی شیر کرد کونو بہادر ءُ سرمچار تس، شہید ماما نور احمد قمبرانی کونو باہمت ءُ کماش تس۔ پین چندی بہادر، نڈر ءُ سپاہی، لیڈر و قومپرست ودی کرے۔
دا دور باری ٹی ننے بابا مری نا اندا میرات ”حق توار“ ءِ دوئی کریسہ بلوچ قوم تینا تنگان آ ورناتے بیدار کریسہ آزاتی نا جہد اٹ ساڑی کیر۔ اگہ اینو بلوچ قوم تینا کسر اٹ زو آن زو سرسہبی خوائک تو بابا خیر بخش مری نا اندا کڑد و میرات آن فائدہ دوئی کے۔ مطلب ہر باشعور آزاتی نا دوست خواہ نا اندا زمہ واری مریک کہ بابا مری نا سرکل حق توار ءِ تینا علاقہ غاتیٹی برجا کے، چاہے او ہرا علاقہ، مَش، جبل، پٹ و میدان تیٹی مرے ولے دا اسہ قومی ءُ میرات ئسے، اگہ دا ہیت پاننگ ءِ تو کنا خیال پائے غلط مفک کہ قومی آزاتی اندا میرات نا کمک اٹ دوئی مریک۔ ہر بلوچ اینو تینا علاقہ، شار اٹ حق توار نا سرکل نا بناء ءِ کے و خاچوکا ورناتے قومی آزاتی نا شعور آن بلد کے، مدام آزاتی بلوچ قوم نا مقدر ءِ۔
