غزل
کنا زیبلا دا وطن ٹی برک ہُر
ڈغارا خنوسک جواہر تو نی دُر
برک مش تیٹی نن کرینُن مسیت ئس
عبادت کہ کانک مصیبت مرے مُر
وسم کر خزانے تینا نی چمن نا
چٹہ بِج برے پھل بہارئس مرے پُر
شعور آگہی نا سبخ ایت راج ئے
چراغ ئس نی لگّف تہاری مرے مُر
ڈغارا توارے دا بمب آتا ہڑدے
دا راسکوہ نا سینہ مدامی دتر چُر
ننے یاد کیرے جشن ٹی وطن نا
دتر نمکہ شولان، مشو چیل شم جُر
گدانی تے نازیف شعرئٹ نی الیاس
لڈے لا تو باگل رباب ئس مرے سُر
سنگت الیاس