نا سنگر دائسکان خالی ءِ فدا جان!
نوشتہ کار: ظہور زیب
دی بلوچستان پوسٹ
وختس بالغ مریسہ گُڑا نی ہر گڑا ءِ پوہ مریسہ و منہ عجیبو گڑاتو نا اوڑدئی مریک زند اسے مُرغنو کسر ئسے، زند نے ہر کسر اَٹ چیریفک وختس نے ہوغفک و وختس نا زی آ مہربان مریک، اندا ڈُکھ و غمتوں سفر کریسہ اسے جاہ ئسے آ سر مریسہ گُڑا ہمو جاہ سر مسوس نے ہر گڑا با ورندی رسنگیک۔ اندا وفاداریک سلپّسہ دا وخت نے تینا ھمرا کپک زمین آزمان ءَ مراد ءِ خمپیسہ، ھر دے دیوان کچاری مفک اگاں زندگی نا اُمیداک ہِنار اَٹ وخت زندہ اوُس اوُست مونجا ءَ مرو خنک خاڑینکی سلور ای تنیا مریو یا کہ مجلس ءُ دیوان کنے فرق کپک ،ای دیوان مریو کنے ھندہ محاریوہ کہ ای تنیا اُٹ ۔ ۔ارا وخت آ ای تینا ہنوکا وخت نا بارا وٹ سوچ خلیوہ تو کینے بھاز خُلیس برک وخت ءُ ھالاتاک ہندہ وڈ اسور کہ نا زہن ٹی کہی سوالاک ودی مسُرا گِڈاس نن نا پوہ اسون ءُ گِڈاس ننا نا بلغی اسک ہچ پوہ متوائنا دا خدا نا قہرس اس یکہ ننا نادانیک اسُر۔ ہیت نا موُل ءُ مراد دا دے کہ حقیقت ءِ پوہ مفننگ اسے بھلو سردردی سے انسان ارا وخت ءَ اصلی اتے پوہ متو گُڑا اونہ خیال بھاز جاگا کاہک۔ بنداغاک بھاز بے وس ءُ لاچار اسُر کس کس نا خیالٹی الور انتے کہ جنگ ئنا ھالاتاک اسُر زمیندارک پریشان ،شُوان ماسٹر ءُ ڈاکٹر دوکاندار کُل اوست درد اسُر کس اس پئے اللہ نا اسے عذابسے ءِ کس اس پئے اللہ نَنیا خرءِ ھر کس تینا مون سوچ ءُ فکر خلنگ اس ۔ کنے اندُن اوستہ بریک کہ ای بھاز چُنک اسُٹ اسکول ءَ خواننگکہ ہیناٹہ ءَ صہب ئنا مالوہ بش مسُٹ اسکول ءَ ہِننگ کے تیاری کیوہ اسے بھلو توارس مس ای اُراغان پیشتماٹ پِشن کنا لُمہ تولوک اَسک اِی رادہ ہلکُٹ تینا لُمہ نا کُنڈا ولدا پین توارس مس ، ِای لُمہ غان ھرافِٹ دا امرو توارو؟ لمُہ ہچ ہیت کتو پدا پاریٹ تا ولدا توار کتو اِی لُمہ نا کُنڈا چَک خلکُت لمہ اوغنگٹی اسک اِی ھبکہ مسُوٹ یا اللہ دا اومرو چکرو؟ بھاز فریشان مسُٹ اوست کنا برداشت کتو جاہلی کریٹ ولدا ھرافیٹ پاوہ پار انتے نے کس اس نے بد پارینے؟ جٹسیان پد تینا خڑینکاتے صاف کرے کنے پائےبُڑزا آ ھورک اِی بُڑزا ھوراٹ میہی ئنا کُنڈا توفک او بمب نا تواراں پین ھچ اف بالیک آسمان نا موُنٹ بال اسُر صہب اسکہ ،موسم جمبری اس ، نوداک مَشت ءَ زی آ خاچوُک اسُر صہب اس چِرک کشاکا ءَ بیرہ اوستٹی پیناک ءَ صہب ئنا پاس اس دفتا توار مُریسکان سر مسُرا بالیک اسے وڈا شیلنگٹی اسُر گرْرو نا ایمون دامون میہی نا نیمغان وار وار موڷاک چِست مسُرا ،خیر اِی اَسے پیالہ اَس چاہ ئنا کُنگُٹ خُلیس ءُ لڑزہ اَٹ اسکول آ ہیناٹ اسکول ءِ سرمسُٹ مُچا طلباک ھیراں اسُر ، اسیٹ الوئے ھرفیکہ دا تواراک امرو مسونُو ؟اسکول ٹی یکہ اندا ہیت اس ۔ نن تولوک اسون ماسٹر صاحب بس حاضری خلک مارکُوس بش مس پائے صاحب اینو میہی ئنا کُنڈا بھل بھلو توار مسُونے بالیک وار وار پیری خلیرہ انتے؟۔ استاد ننے اندُن گِڈاس ہیت سر سری پارے اونہ ہیتاک کنا زہنٹی تُولتور دا توراک کنا اوست ٹی پّنہ سُر کنا خیال پائے دا جہان چُھٹنِگے ،ھمو وخت کنا اُوستاں ھچ ہمپک خیر اندُن وخت ءُ ہالاتاک گِدرینگار دا توفک نا توار ننا خف تیکن اسے آداتس جوڑ مس ،اِی تینا خواِننگ تون اختہ اسوٹ زندگی نا ھڑدے نا اڑ ءُ جنجلاک اسُر۔ اس دےاَس اِی تینا اُرا ٹی تولوک اسُٹ اچانکہ زمین سُرینگ ءِ بِنا کرے ای دانگ اینگ چّک خلکُٹ بغیر دنز ءُ موُجاں پین ھچ اف مشک ڈیِرار، زمینک تّل ہلکُر ،اُراک تمار، بندغاک گِڑاس کسکُر ،او گِڑاس نت ءُ دوتیان پِننار ،مَنٹاک اُوست تْرخ مسُر ،ہندون کس اس تینا زندگی نا ارمان تون دا دنیائے اِلار چنکس مِش نا کِرغان مسُر ،مُستانہ ٹپّاک دُرخ متاواس پین ظالمس ننا زی آ مُسلت مس ارا وخت ءَ کہ مشکے نا تہٹی پوج بس گُڑا مشکے نا ھالات اس وار بدل مس اوکاں گُڈ ھر اختیار پوج نا دوٹی مس ۔ ارا وخت ءَ پوج تینا ظلم ءُ زوراکی ءِ برجاہ کرے گِڑاس بندغ شہید کرے ، گِڑاس زندان ٹی بندی کرے۔ دے پدے مشکلاک بھاز مُسر پوج تینا ظلم ءُ زوراکی نا رفتار ءِ زِیات کرے اصُل انسانی او عمل کتواکہ ءَ اسے خُلیس نا ماحول اس جوڑ کریس اس۔ خیر زندگی نا گِلہ غاک بھازو کُل درشان مفسہ۔ ای اینو ہندونو بندغ سیکن گڑاس لوز ندر کیوہ ھرا نا اسے رندسینا برابر مفسہ ، او اسے فکر ءُ نظریہ سینا خواجہ ءِ او کس نا تعریف نا مھُتاج اف ، کنا زات اودے کس تو برابر کپرہ، انتے کہ اونا تہٹی کُل ہُنراک اسُر ، نی بے مسال لاجواب نی کُلاں جتا بے بدل ، نا انداز موچہ جتا اس ،ھر ءَ مَش جبل، تالار کُوچہ شہرٹ کنا نظر تمیک نا عکس کنا مونا سلیک۔ تینا خواہش زندگی نا خوشی زندہ مننگ نا مخسد ءِ کُل ءِ ندر کننگ ءُ لُمہ باوہ نا سیخاغان مور مننگ اسے اسانو کاریم اس اف۔ فدا! فدا اسے فکر اسے، فدا نظریہ اسے ، فدا جُہد آزادی نا ھر سرمچار نا بڈئنا توفک ءِ فدا ھر جُہد کار نا فکر ءِ فدا نوداتون اوار اس ، فدا انجیر نا پُل اس ، فدا ھتم نا بہار اس او بشام نا گْرند ءُ گروک اس ۔ کس اس او نا ھمراہ مسونے گُڑا او دے جوْان پوہ مریک ای تپرا نا ارا جُوانی ءِ درشان کیو ای بلکہ نے کم وخت خنانُٹ نا کڑدار ءُ بہادُری سنجیدگی نا ھرجگہ ءَ ہیت مسونے نی سنگت کہ سنگتاس اسُس نی ایلم کے کوپاس اسُس ، نی جُہد آزادی کے اسے مش اس اسُس۔ نن نا کم ءِ ھر جگہ ءَ محارینہ نی تینا چُنکا عمر ٹی سخت بھاز کاریم کریس ۔ نی یار! ہناس دچہ نا ہننگاں پد انت آں انت مس۔ نن تماسہ بش مریسہ ٹوکر کُنسہ تینے حوصلہ تریسہ خواجہ غاتے جی جی کریسہ اوفتون ہمسفر مریسہ اوفتے جی ءُ جان کریسہ تنکہ خواجہ غاک ننے تینے ءِ برابر پوہ مریر نی ننے زوت یلہ کریس ہناس نن سر گڑدان ءُ بے شّون مسُن نی تینا سِخاائِے ننیا مُر کریس بس نی ہناس نا ہننگان گُڑ۔ انَا پرستی زات پرستی بد اخلاقی بد کڑداری سڑداری زوراکی کڑدار کُشی فرق کششنگ غیر اخلاقی آئین نا پامالی نا اُمیدے متعبری کاٹُم چیست کرے ، نن خواجہ غاتاں کُنڈاں نا اُمیدی ءَ اعلاوہ پین ہچ خنتون ۔ دُن کہ نن توغ خناسون کُل ہث ءُ مِش مسُر نن تہاری تو جنگ کریسہ لنگڑی بنگُنی جنجالی مالاسی مورغونہ پندے آسر کریسہ جاگا اس دِتر شولیسہ جاگا اس خڑینک شولیسہ تنکہ نن روژنائی ءُ انصاف نا درواز ءِ سر مرین نن ناانصافی نا خلاف ءَ بش مریسہ دوژمن ءِ رد ءُ بد کریسہ لس مخلوق ءِ ناانصافی ءُ گُلامی نا برخلاف درس تِریسہ اونہ راستی ئے کُل جہانٹ پاش کریسہ ءَ نسل در نسل ءِ راست تِنگا کسر اٹ شاغیسہ۔ نن جُہد آزادی نا بڈے تینا کوپاغان تِخسہ دیر ءُ خاخر نا نیامٹ گھام خلیسہ تینے ھر خوشی تیاں بے مراد کریسہ ای تینا رب ئنا زات ءَ دُعا کیوہ یامہربان ننے خوش نام نم کیس ننے دُژمن نا مُوئنا خن شیف کپیس۔ کاش! ای خدا ئے خنوسُٹ منّہ ارمان گیِڈاس گِلہ منہ غم پریشانی تے تینا درشان کروسُٹ پدا کہُوسُٹ۔
دی بلوچستان پوسٹ: دا نوشت اٹ ساڑی ہیت و خیال آک نوشتوک نا جند ئنا ءُ، دی بلوچستان پوسٹ میڈیا نیٹ ورک نا دا ہیت آتے مَننگ الّمی اَف و نئے کن دا ادارہ نا پالیسی تا درشانی ءِ کیک۔