اِستو اناٹ ای چلتن آ
پھلاتے خناٹ خیسُن
نازینک خلکورہ دُن
خزماک چلتنی آ
تولوک زان پہ زان آ
سنجد دولِخی ئس سُنبل تون مُرادی آ
پاریکہ شعر گواڑخ
ٹھپوک زبادی اسُر
ہر لوز دِتری اسّک
سوج اس کریٹ ای چلتن ءِ
نی کسہءِ کنے پا
پارے کنے او بیلی
مہر آتا کنا شاہ یاراینو برو کنے آ؟
چٹ بھاز وداری اسّک
ساہ کش بتو ساہ جان بتو
پدا چلتن کرے ہکل
ہِنک کاسد حوال ءِ ایت
کلہو ئے اوڑا نی سر کر
کنا نی مہروان دلبر
چڑہ کوکَ کیوہ ای
ہلیوہ نا پِن ءِ ہر دم
کنا نی ساہ انا بشخ اُس
اریس اُزبہ غاتا ونڈ
دا ام پاریٹ او چلتن جان
نہ کہ گلہ تِروٹ کس ءِ
نہ بائے ملوٹ کس تو
ای ہم زندگی نا،
دلبرا آجوئی نا
وخت ئس کہ توسنُٹ
ماران ہتو اوغانٹُ
پُھوہاڑ کرینُٹ کشکانُٹ
ای پیش کوَ آتے کاٹُم نا
پاریسہ کنے نی راست
ارمانی آ وداری چٹ بھاز اسُل کبُینے
رخصت کُبینے
سنگت نا تینا
شالہ اونا ڈس اس برو
دو تے تفِوہ اوڑا نے آ برے اسہ وار
کرک اڑتون نی دیوان
کنا ویل آتا کسہ تے
تینا زہیری نا داستان ءِ
زگرین