زگرا خید
نوشت: کوہ دل بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
مَندُل سُہب تون تُغ آن بش مَس خنتے خواریفسہ تینا دو آ تفوک گھڑی نا سٹوکا سیلہ غاتیا اُرا کہ کارم نا وخت خاچنگ نا گواچی مَف۔ لیپ نا اسہ چُنڈ اونا نَت آ شاغوک ئسک ٹیم ءِ اوننگ آن گُڈ کاٹُم آ چپیکو دو ئنا اورتے بھلا پُٹ آتے ٹی جاگہ کرسہ تولوک اسہ فکر ئسے ٹی گُم ئسکہ، گھڑی ءِ اوننگ آن پد ایشکامی ٹی ئسکہ کہ داسکان کاریم نا وخت آن ارے۔
انداڑتون شاہ بیگ توار اس خلک مَندُل و مَندُل۔۔۔۔۔ مَندُل نا جیجا شاہ بیگ ءِ جی پارسہ توار کرے ابا مَندُل بشہ شاہ بیگ بسک کوٹی تا بغل ٹی سلوک ءِ نے توار کیک۔ مَندُل نا خیال پِنا لیپ ءِ نت آن ارفسہ توار کرے شاہ بیگ ءِ پابو بریوہ۔
مَندُل نا لُمہ شاہ بیگ نا خُڑک ہنا… بخیرٹ ابا… تولبو خیر ئٹ آئی… ابا جوڑ اُرے لُمہ ئسک نا جوڑ ءُ مخلوق لشکر مُچ جوان ءُ… شاہ بیگ ورندی ترسہ… شکرے اللہ نا مہر ءِ اونا رحمت آک مسونو۔
مَندُل نا لُمہ شاہ بیگ ءِ جوڑ جوڑی آن رند توار کرے مَندُل کنا ہنینا چُنا بَش مسوس؟ شاہ بیگ نیکن خَن توروک ہورنگ ءِ۔
مَندُل خازگی آ پُچ آتون دو مون اس کرسہ بَش مَس شاہ بیگ نا ہنا دو ءِ ہلک جوڑ جوڑی کرے شاہ بیگ ءِ پارے بشخس اینو جان دڑدی نا وئیل آن مچٹ جان بڈی ئٹ کاریم کن تیاری کننگ اُٹ۔ بس ای دیخس سلیمانی گُٹ آن ایپار کیو نا موْکل ئٹ گُڑا کاریم نا نیمہ غا سر ہلینہ۔
مَندُل ہیت ءِ تینا برجا تخسہ تینا مہروان آ چُنکا ہیڑ ماہناز ءِ توار کرے، گودی ہموکان شاہ بیگ کہ پیالہ اس چاہ ئنا شابو دبو ایتبو تا ای زو اس چاہ کنیوہ کِشکوکا چَوٹ آتے نَت ٹی کیوک کہ چاوہ دا غریبی نا سے ئٹی اینو ہم اُرے تمِک… براہوئی ٹی جوان پارینو کہ “غریب آن خدا ءِ ہفتی ئٹ ہلیرہ توریرہ” ..
مَندُل ہلمہ تون چاہ نا مسہ چار گُلم گور ٹی خلیسہ پیالہ ءِ تِخا توار کرے… لُمہ جان دعا کیس اینو زمین خواجہ نا مار ہڑدے نا وڑ ننا دیر و دتر ءِ کشیپ نا دعا نا صدخہ ئٹ نوا ننے آ اُست تا رحم ہلے….. جوان کنا مار نُما اللہ ءِ مزوری ازل آن نُما باوہ پیرہ ئی ءُ میرات اس مسک.. اللہ تینا گنج آتیان ایتو نُمے کنا مار دا مزوری نا وئیل آن اللہ کشو نُمے… اندُن ہیت ءِ برجا تخیسہ لُمہ شاہ بیگ ءِ جُھگ آن توار کرسہ پارے شاہ بیگ کنا مار نا خیال ءِ کیس اللہ نا “جھولی ٹی مریرے”
مَندُل شاہ بیگ ددینگسہ تینا غریب خانہ آن پیشتمار زمین خواجہ نا زمین تا نیمہ غا سر ہلکُر۔
شاہ بیگ مَندُل نا مون ئٹ مِش تے دمز ترسہ تینا گام تا تیزی ٹی پارے… مَندُل یار نن مزور آتا زند ہچ زند اس افک… مَندُل شیف مَس تینا کِشکوکا چوٹ ءِ جوڑ کرسہ پارے… آو شاہ بیگ جان دا ہیت ءِ نے ورندی افک۔
زمین خواجہ نا ڈغار ءِ ہڑتوماک سر منِنگ ئسرہ کہ خَنار زمین خواجہ پیہن پُچاک خیسُن ءُ سعودیہ والا رومال کوپہ غا خَن تے آ راستی دو ءِ سیخہ کرسہ چَپی دو ءِ مُخ ٹی خلکُنے اوفتے ہورنگ ءِ۔
شاہ بیگ مَندُل ءِ چُنک توار ٹی پارے… مَندُل اینو حاجی کسرا سلوک ءِ بے وس چاوہ اینو بھاز کاریم ارے…. مَندُل ہمممممم ئتون شاہ بیگ نا ورندی تسک چُپ کرے.. گام تے تیز کرے۔
السلام و علیکم حاجی… شاہ بیگ سلام تسک حاجی وعلیکم ہم پاتو مون ہڑسا پارے…. درو نا کاریم ءِ انتے نیمہ گادہ کرینُرے ہلانُرے؟
شاہ بیگ و مَندُل اسہ جاگہ آ سلیسُر دوتے سینہ آ اندُن تفیر کس پائے دافتے حاجی ساؤتھ افریکہ نا منڈی آن خرید کرینے ایسونے…. شاہ بیگ پارے… حاجی ننا اخرو کہ وس اس ئسکہ نن کاریم کرین ولے دا کاریم بھلُن ئسکہ انداڑتون شاہ بیگ نا ہیت ءِ کپی چنڈی کرسہ حاجی تلخی ئٹ پارے… شاہ بیگ کنے او گڑا تون کاریم افک کنے کنا کاریم ہر دے پورا خواہیک… شاہ بیگ نا با مُچ مسک پین ہچ ہیت ہم کتو… ولے تہٹی تا خاخر اس لگاسُس وس متوکہ کہ حاجی نا مار نا بیدادی ایلو کم مزوری نا اودے پاو۔
مَندُل ایہُن دم در ئسکہ جان دڑدی نا وئیل اسہ پارہ غان حاجی نا دا بے دادیک و تَلخ آ ہیتاک مَندُل چُپی سگتئو… حاجی نی پاسہ نن نا کاریم تے پورا کپنہ نا کاریم آک نیمہ گادہ ءُ گُڑا ننا دیہاڑی تے ایتک ننے نن پین جاگہ آ کانہ کاریم کینہ…. نن تینا دیر و دتر تے خڑچ کینہ نا زمین تیٹی بیلچہ خلینہ، دیر ءِ تا سنبھالینہ پین ہم بھاز کاریم ننے آن نا مار ہلیک.. اے وخت ننے نی پاریس کہ بیرہ دا زمین نا بوچ آتے صاف کبو ولے مار نے ننے آن پین ہزارا کاریم تے ہلیک گُڑا او کارم نیمہ گادہ امر مفک؟ ای شاہ بیگ ءِ پاریٹ کہ حاجی ءِ پارک دا وڑ نن کاریم کپنہ ولے شاہ بیگ کنے آن بھلا ءِ کنے اُست مفک نیتو ہیت کتئو داسا انت پاوتا… حاجی دا ہیت آتے خَف تورسہ مچٹ چپی آن پد بشخندہ کرسہ شغان اٹ پارے مَندُل صاحب نی کنا مزور اُس کنا مار افیس کہ دُن ریڈیو آن بار مَلنگانُس، ہنبو تینا کاریم ءِ پورا کبو شام آ تینا حساب آتے ہلبو پیشتمبو نُما ہچ درکار افک کنے..
حاجی غصہ کرسہ مُتکُنا جیپ ٹی سوار مَس تینا خلق نا نیمہ غا راہی ہلک۔ مَندُل و شاہ بیک اُست غریبی تون بوچ خلوکا ازباب آتے ارفیر تینا کاریم ئٹی دو شاغار۔
شاہ بیک مَندُل ءِ مہر و مابت ئٹ پارے مَندُل نی اینو چٹ بھاز جزباتی مسوس سفا مزورا تا راہشون آنبار حاجی ءِ ورندی تِسوسہ۔ مَندُل شاہ بیک نا نیمہ غا اُرسہ اُست نا ہُسونی ئٹ پارے شاہ بیک جان پاش ءِ داخس نن تینے خوار کینہ تینا خید آتے جو آنبار وہیفنہ دے آ باسُنا مالسی کشینہ، ہسکی خلینہ، ہینارا ساہدار آن بار دوی ننا بارک ولے حاجی ءِ ننا دا خواریک ہچ نظر بفسہ، مارتا داکان ننا گُٹ آ سلوک ءِ شاہ بیک جان نی پارک نن مزور اُن اونا زرخرید غلام تو افن… شاہ بیک مَندُل نا خیسُن دروشم ئٹ جوزہ ئی آ اُرسہ پارے مَندُل جان نی اینو مزوری ءُ ہیت کننگ افیس اسُل لیڈری ءُ ہیت کیسہ…
مَندُل کاریم تون مشغول مرسہ پارے شاہ بیک جان کنا اُست تو پائک دا جہان ءِ مُچا حاجی آن بارانگا زوراک آتیان آجو کیو ولے امر کین ننا نت تیٹی زمزیر تفنگانے ننا باہ آ بھلو بھلو قُلف خلنگانے نن حق و نا حق نا ہیت ءِ کپنہ، مَندُل بتر زیات تینا سوختئی ءِ بوچ خلوکا رمبی آ کشیسہ ہیت ءِ برجا تخیسہ پارے شاہ بیک نی کنے اُر اینو اٹ دے مریک دے ٹک آن ہلیس دے کہی ہلنگ اسکان حاجی نا مار نا حکم ئٹ ہزارا کاریم تے کرینُن دے کہی ہلنگ آن گُڈ ہم ننے آن پین کاریم ہلیرہ نن انداخس کینہ تینا دم دروکا ساہ ءِ خلق آ سر کینہ باخو باٹی تُنگان ہلینہ، دیر و دتر نا بدن نا بارسُنے دیہاڑی ہم نیمہ گادہ رسینگک ننے، اینو کنے اٹ دے مریک ای غُسل ہم کننگ کپرہ خید آتا گند آن کنا جندے بد بننگ ءِ بس شکرے کہ اللہ خید ءِ پلیت کتہ نے اگہ خدا خید ءِ پلیت کریکہ جہان نا اسہ مسلمان مزور اس ہم نماز خواننگ کتوکہ.. شاہ بیک مَندُل نا دا تقریری آ ہیتاتے بنسہ گوڑینگوک سلوک ئسکہ ،چُپ انگا مَندُل اینو اخرو بھلو با اس ملانے امرو جوانو ہیت کننگ ءِ اُست پائک مَندُل ءِ مزور آتا انجمن ئسے نا راہشون کننگہ۔
شاہ بیک تینا خیال آتیان پیشتمسہ پارے مَندُل نی جوان پاسہ مزور آتا رہی آ کسس ہم تولنگ جوان سرپد مفک ہر اسٹ پائک دا خازگی ءُ تینے سلپسہ ولے اوفتے سما تمپک کہ ننے آ دیر و اِرغ حرام مسونے نن و دے ننا خنک دوشہ نا خنتا وڑ ملوکو، خراس آن بار ننے آن کارم ہلیرہ…. شاہ بیک نا ہیت نا روانی کم مننگ ئسک کہ مَندُل توار کرے شاہ بیک ننے آن خراس ہم جوان ءِ دے آن کاریم کرفرہ تا بیگ شام آ دیر ایترہ آخور ٹی تا بئے تو شارہ ننے ہمو تافو نا بارُن آ اِرغ ہم نصیب اف۔
انداڑتون حاجی نا مار تُرند توار تو بَس پاش مَس.. اڑے نُم دیر نا پچار ٹی لگوک اُرے؟ کاریم کم ہیت زیادہ کیرے نُمے آن بارو مزور اللہ کسے نا مونٹی شاپ زو کبو اینو دا زمین ءِ ساف کبو پدا غلہ آتے جوہان آن ارفوئی ءِ اُراٹی جاگہ کروئی ءِ۔
مَندُل ایہُن مالوّ آن سوختہ ئسک۔ حاجی نا مار نا دا وڑنگ آ ہیت آتے بِنگ رمبی ءِ ارفے خسا پارے شاہ بیک برک پیشتم ننے دافتون کاریم کروئی افک۔ ہڑتوماک پیشتمار کہ حاجی نا مار پارے دا کاریم ءِ دُن نیام ٹی ہلیرے کارے نُمے نُما دیہاڑی ملپرو.. مَندُل پارے پین ہیت کپہ حاجی ءِ بٹنگ ننا حساب آتے ایت نَن نُمتون کاریم کپنہ۔
حاجی نا مار تینا سینہ ءِ بُڑز کرسہ تینا زوری ءِ برجا تخیسہ بھلُن ہکل ٹی توار کرے بزغر نا تینا چُنائے پارے ہموکان ابا ءِ تینا پارک ابا ءِ توار کہ دا مزور آک کاریم کہ بتنو جنگ کن بسونو۔
مَندُل و شاہ بیک اسہ جاگہ آ تولوک زمین ءِ کھونڈیسہ حاجی نا کسر اُروک ئسر کہ شاہ بیک پارے… مَندُل حاجی مشکل ءِ ننا دیہاڑی تے ایتے.. مَندُل پارے او ننا دیہاڑی تے تتو ای قاضی نا اُراغا دروٹ تا قاضی فیصلہ کرو امر تفک ننا حق آتے..
انداڑتون حاجی تینا جیپ ٹی سر مسک، حاجی نا خلق اسہ میل نا فاصلہ ٹی آبات کروکا زمین آن مُر ئسکہ ولے او پیسہ و دولت نا پزوری آن ہر چار گام کن جیپ ٹی چرینگاکہ.. ہا کنا مڷ انت مس نی کنے توار کریس حاجی جیپ آن دھڑنگسہ تینا مار ءِ پارے… ابا دا مزوراک ازباب تے خسار پاریر نن کاریم کپنہ ننا حساب آتے ایت نن کانہ۔ حاجی نا مار دا ہیت آتے کرسہ ہڑتوما دوتے جیب آتیٹی تینا شاغاسُس مزور آتا نیمہ غا اُراکہ بشخندہ کرسہ اوفتا شکایت ءِ تسکہ….. حاجی مَندُل و شاہ بیک ءِ توار کرے، اونا خُڑکا ہڑتوماک بسُر سلیسُر… حاجی توار کرے کہ تو صاحب آک نُم تینا دیہاڑی تے خواہیرے؟…. آھو! مَندُل سخت لہجہ ٹی پارے۔
ابا دا داسا پاریرہ حاجی ننا دیہاڑی تے تِتو نن قاضی آ درون تا فیصلہ قاضی کرو ءِ، حاجی نا مار نیامٹ دا ہیت ءِ کرسہ مَندُل و حاجی نا اسٹ ایلو تون ہیت ءِ دانگ ہینگ کرے.. اچھا تو دا ہیت ءِ حاجی لِخ ءِ تینا چنڈہ ترسہ پارے نُم کنے دپہ بو ای نَمے قاضی آ دیوہ.. ای کاوہ قاضی نا خلق آ نُم ببو گُڑا ہمیڑے فیصلہ مریک.. مَندُل و شاہ بیک دے نیم روچ باسُن آ پند خلسہ قاضی نا خلق نا نیمہ غا راہی ہلکر حاجی نا جیپ لوڑ دمز کرسہ تینا مِزل آ مالوّ سر مسک قاضی نا اُرا مچٹ مُر ئسکہ ولے پند خلوکاتیکن مچٹ مُر اسکہ۔
شاہ بیک مَندُل آ اُرسہ پارے مَندُل جان مچٹ صبر کریسہ دے نا باخو ءِ کُنگنہ گُڑا حاجی تون ہیت کریسہ۔ مَندُل شاہ بیک تون ہیت کرسہ نت ءِ تینا اسہ زنڈی ئسے آ تخا کِشکوکا چوٹ ءِ جوڑ کرسہ پارے شاہ بیک ہراڑے کہ انسان نا قدر مف اوڑے اِرغ تو اِرغ او جاگہ نا مِش پھکینگ ھم ضمیر نا سودا ءِ… شاہ بیک مَندُل نا مونٹی اُرسہ مُشیسہ بِشخندہ کرسہ پارے مَندُل کنے آ اللہ نا بندغ آتا لعنت مرے کہ داسا نیتون دنو ہیتس کیو نی اینو بندغ نا ضمیر آ خت نا لٹ ئٹ خلیسہ۔ مَندُل و شاہ بیک انداڑتون قاضی نا خلق آ سر مسر۔ قاضی و حاجی مسیت آن پیشیم نا نماز ءِ خواناسُر پیشتمنگ ئسرہ۔ مَندُل و شاہ بیک سلام بٹیر قاضی اوفتا سلام نا ورندی ءِ ترسہ پارے حاجی اندادو ورناک؟ آو قاضی اندادو زبردست آ ورناک کسے منہ پسہ پارہ بیرہ نن حق و ناحق ءِ چانہ پین کس تپک، خازگیک! حاجی دا ہیت آتے کرسہ گام اس ارفے قاضی نا بغل آ سلیس… شاہ بیک ڈوہدار نا وڑ دوتے سینہ آ تفوک سلوک ئسکہ مَندُل تینا دوتے بج آ تفوک سینہ ءِ تالان کریسُس سلوک ئسکہ ایلو دا ہم سرپد مسوسس کہ داڑے جوڑ جوڑی و دیر چاہ نا رواج خننگپک قاضی تون انداڑے ہیت مرے…
مَندُل قاضی ءِ پارے کنا خواجہ حاجی ننے آن مالوّ نے آ بسک سر مسک امیت ءِ کہ او نے کسہ ءِ مُچا پارو ءِ نن غریب مزورُن ننا حق آتے حاجی تننک افک… قاضی قرآن و خدا ءِ حاجی نا مفاد ئٹی اُستان دریسُس مَندُل نا ہیت پورا الو کہ کہ قاضی توار کرے نا دا لیڈری آ ہیتاک داڑے ہچو اثر تخپسہ نُم جوانو مسوریکہ اینو نُمے جوانو اُرا مسکہ، گاڑی مسکہ، بنگلہ مسکہ نَما دوتا سِلک تمانو ولے داسکان باخو اِرغ کہ در در آ ڈڑکو جھلیرے… انبو نَمے ہچ حق افک دا بابا نا کاریم ءِ نیمہ گادہ کرینُرے داسا حق پٹیرے؟ دو ءِ تینا قاضی سوختئی ئٹ بُڑز کرسہ پارے انبو داکان کہ کنا دتر نُمے آ خراب مننگ ءِ گند آن نُما کاٹُم کنا دڑد کَنِنگ ءِ شروع کرے۔
مَندُل و شاہ بیک نا ہیتاتے بِننگ آن نمن قاضی و حاجی قاضی نا اوتاک نا نیمہ غا مخے ٹاکو تون سر ہلکُر ہڑتوما مزور آتا آہ و زارے کس بِنوکو متو۔ ہڑتوماک مچٹ سلیسُر اسٹ ایلو نا مونجا غا دروشُم تیٹی اُرار مسیت نا نیمہ غا نماز خواننگ کہ سر ہلکُر۔ مسیت آن نماز خوانار پیشتمار تینا خلق آ راہی ہلکُر کسر ٹی اسٹ ایلو ءِ بدنام کرسہ حاجی و قاضی ءِ ظالم پارسہ بسُر سر مسُر۔
مَندُل نا ہیڑ و لُمہ اونا دُن وختی بننگ ءِ خنار گَل کریر… چاوہ اینو کنا دعا خدا نا درغ آ زمین خواجہ نُمے وختی خلق آ رادہ کرے۔ مَندُل تینا کِشکوکا چوٹ آتے کشا آڑسندہ اس کشیسہ پارے لُمہ نا دعا اینو ہم خدا نا درغ سر متئو۔ حاجی ننے کاریم آن کشا ننا دیہاڑی تے ہم تتو… بےوسا بزگ لُمہ پیشانی ٹی کرنچ شاغسہ مَندُل نا خُڑک بس زُنڈا پارے کنا مار نی انت پاننگ اُس نما خواریک پوک مسُر انت؟ مَندُل ماہناز آ توار کرسہ کنا ہیڑ دیر اس ہموکان تِخ ای بدن ءِ تینا سِلوّ بندغ ءُ وڑ ٹی افٹ۔ ہیت ءِ برجا تخیسہ مَندُل لُمہ ءِ پارے لُمہ خواریک پوک متور خواری تے حاجی و قاضی کُنگر نا انصافی و ظلم تینا بش ئٹی ءِ داڑے حق خلوق بھاز ارے ولے حق تِروک ہِچ افک۔
لُمہ تینا مَندُل نا ہیتاتے خف تورسہ ئسک کہ چُپ انگا مَندُل اینو اخرو کُبین ءُ ایت کننگ ءِ… کنا مار انت مسک آخر ہیت انت ءِ؟ لُمہ ہیت پین ہِچ افک کنا ایلم مردان اندا بے دادی تا گواچی مَس مزوری تا گواچی مَس دا جہان آن کذیت کرے اونا لاغر آ جون ءِ شار نا منہ بندغ تینا ثواب کہ بسُر جنازہ نماز خوانار کنتو اوار بسُر درین دفن کرین تا، باوہ نَنا پیری نا لَٹ آ مَس آخر نَنے آن رخصت کرے دا راج ئٹی انصافی مسکہ جوانی مسکہ نَن دُن لنگڑی و ملاسی در در آ کشتونا۔ کنا لُمہ کنے داسا موکْل ایت ای امو لشکر تون اوار کاوّ سر ہلیوّ ہرا دا راج ئنا ظلم وزوراکی تا مونٹی مَش مسونو نَنا وڑ نا مزوراتا غمخوار ءُ ننا حق آتا نعرہ ءِ خلیرہ ننا دِتر تے تینا دتر تے آن جتا پاپسہ۔
لُمہ خَڑینکی آ خن تیتو تولوک مَندُل نا ہیت آتے آ سوچاکہ۔ مَندُل ہنا تینا ذگرا خیداتے بدن آن دڑفے تینے تیار کرے، لُمہ نا خُڑک بسک لُمہ اودے جوان جوان خوڑتی ٹی اُرا بھانکُر کرے کنا مار نی داسا بھلُن مسونُس تینا حق ایلو جوان و خراب ءِ پو مریسہ۔ ماہناز خُڑک آ بسک ایلم نی ہرانگ کاسہ کنا اِرغ نا بشخ بچانے کُنک گُڑا ہنک ہرانگ کاسہ؟ لُمہ مَندُل نا لِخ آن دوتے کشا ماہناز ءِ ورندی تسک کہ مَندُل داسا تینا جواننگا دے تا جاگہ آ کائک بر ایلم آن رخصت کر۔
لُمہ و ماہناز جُھگ آن مَندُل تون اوار پیشتمار کوٹی نا بغل آ سلیسُر مَندُل ءِ لُمہ اوغسہ خڑینکی خن تیتو پارے دا اسٹ انگا کوٹی ءِ نا ایلم تفے ہراتم نی دنتان پرغاسہ یات برو نے او پاریکہ دا کوٹی مَندُل نا ءِ ای تینکے پین کوٹی اس تفوٹ ولے اینو دا کوٹی ءِ نی ہم ہلیسہ کاسہ۔ مَندُل تینا لُمہ ءِ حوصلہ ترسہ پارے لُمہ ننا کوپہ آ دا ناروائی تا بھلو وئیل ئسے نن عمر مُچا چپ کرین نسل در نسل چُپی نا روچہ تخان دا نیستی دا نانصافیک ننے مِشتا گواچی کریر داسا کنا ضمیر کنے ٹھوہانے کنے تینا دعاتون مہر و مابت تون رخصت کبو تاکہ تینا مزل آ سر مریو پدا تارمئی ہلیک کنے بھلو پند ئسے کابو نا مَشک مُر ءُ… مَندُل رخصت کیک لُمہ ہیڑ آن مَش تا راہی ہلیک۔
سال آک کارہ مَندُل وخت وخت لُمہ ہیڑا تارمئی ٹی ریفل بڈا بریک پدا مَش تا راہی ہلیک ہمو مَندُل ءِ ہمو اونا زگرا خید آکو ہمو اونا جوزئی آ ہیت آکو مَندُل سخت بدن اس جوڑ مسونے۔ داسا ظلم و زوراکی تا گُوژغ ءِ ہو مسونے او داسا حاجی و قاضی ءِ ظُلم نا اسہ چُنکو تیرونکس سرپد مریک۔ مَندُل داسا جہان نا بھلا ظالم آتا بد انگا کڑدار نا ہیت کیک وتن نا باتی تا ہیت ءِ کیک داسا اونا بدن آن زگرا خید آک ہڑدے مَش ئٹ روان ءُ دا بیرہ خید افس داسا زگرو پاک ءُ خید ءُ، دافتا خوشبو اوڑکن مسکِ زافران ءُ، داسا او دا خید آتیان بد کُنپک دافتے تینا بدن ئنا ٹھپاتا درمان سرپد مریک، مَندُل داسا مَش ئٹ زگر ءُ خید وہیفک ایلو نیمہ غا شاہ بیک راج ئنا زوراکی و ظُلم آتے تینا بخت جوڑ کرینے تینا سر زمین و ڈغارا خوارے بزغر جوڑ مسونے
دی بلوچستان پوسٹ : دا نوشت اٹ ساڑی ہیت و خیال آک نوشتوک نا جند ئنا ءُ، دی بلوچستان پوسٹ میڈیا نیٹ ورک نا دا ہیت آتے مَننگ الّمی اَف و نئے کن دا ادارہ نا پالیسی تا درشانی ءِ کیک۔
