امریکی ایئرلائن نا جاز ٹی سوار مسافر نا کنڈ آن کورونا نا رکھ ئی ماسک ءِ بیننگ آن نمن مننگ نا رد ئٹ نیم کسر آن جاز پدی مس۔

فرانسیسی خبر تروک ادارہ اے ایف پی پنچ شنبے نا دے ائیرلائن کوالخوا نا حوالہ ءِ تریسہ پارے کہ پرواز میامی آن لندن آ ہننگ اس، ولے دا نیام ئٹ اسہ مسافر اس ماسک بیننگ آن نمن مس، ہراڑان بدمزگی ودی مس و معاملہ نا وے حل مننگ آن جاز ءِ واپس میامی آ دننگا۔

جاز ئٹ سوار 129 مسافر و  14 عملہ نا باسک ءِ بوئنگ 777 ہرا وخت بالی پٹ آ ہیس تو پولیس مُست آن اوڑے ساڑی اس۔ اسہ پولیس کارندہ اس سی این این ءِ پارے کہ جاز نا دھڑنگ آن پد ماسک وے بینوکا مسافر ءِ بیدس پین بدمزگی آن شیف دھڑفیر۔

امریکی کوالخوا تا پاننگ ءِ کہ سروسوج آن پد او مسافر ءِ ہمو بندغ آتا لڑ ئٹی اوار کننگا ہرافتا ہوائی سفر آ رکھ خلوک  ءِ ۔

نیمہ دے

نوشتہ کار: نجیب محفوظ
مٹ و بدل: عطیہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ای تینا باوہ نا راستیکو دُو ءِ سوگوْ توریسٹ اوڑتون اوار ہناٹہ۔ کنا تیوہ پوشاک پوسکن اسکہ۔ مونو بوٹ، اسکول نا خرُّن انگا پچاک، خیسن ءُ ٹوپ ئس۔ ولے کنے دا فتا خوشی الّو۔ انتیکہ دا ہموز دے اس ہرا دے اولیکو وار کنے اسکول ئٹ خسّارہ۔ کنا لمہ درگہ غا سلوک ننا مونا اِننگ ءِ اُراکہ ای وار وار آ کمک نا امیت ئٹ اودے اُرنگ کن پدی چک خلکوٹہ۔ نن اندن ءُ گلی سے آن ہنانہ ہرانا راست، چپ کُنڈ آتیا کشت کشار آک ئسرہ اونا رہی تے آ ہلار و شفتالو نا درختاک چِر ئٹی ئسر۔ “اسکول انتئے؟” ای اریفیٹ۔ “ای انت کرینٹ؟” ای نے ہچو ہیت ئسے نا سزا تننگ افٹ۔ او مخیسہ پارے۔ “اسکول ہچو سزا اس اف۔ دا اندن ءُ جاگہ ئسے ہراڑے مارکو تے کاریمی ءُ بندغ جوڑ کیرہ۔ انتئے نی تینا ایلم تے آنبار کاریمی ءُ بندغ اس مننگ خُواپیسہ؟۔ “ای دا ہیت آن رضامند متوٹ۔ کنے دا ہیت آ یخین الو کہ کنے اُراغان ارفنگ ءُ ہمو بھلا دیوال والا حویلی ٹی خسّنگ نا گواچنی فائدہ اس ارے۔

ہرا وخت نن دروازہ غا سر مسون۔ تو مار و مسن تے آن پُر اسکول نا حویلی خننگاکہ۔

“تینٹ تہہ ٹی اِن اوفتے تو اوڑدئی کہ۔ کنا باوہ پارے۔ “مونے تینا بشخندہ کر ایلو تے کن جوانو مثیال اس مر۔” ای لپڑزہ مسٹ اونا دو ءِ سوگوْی ٹی توریٹ ولے او کنے مدانا تینے آن مر کرے۔ “نرینہ اس مر۔”

او پارے “اینو نی جوان وڑئٹ تینا زند ئنا بناء ءِ کننگ کن اِننگُس۔ چھٹی نا وخت نی کنے داڑے تینکے خن کسر اُروک خنوس۔” ای منہ گام مونا ہناٹ ولدا مار و مسن تا مون تے خناٹ۔ ای افتے آن اسٹ ءِ ہم درست کتوٹہ۔ نہ اوفتے آن کس اس کنے درست کریکہ۔ کنے لگاکہ ای بیگانہ ئسے اٹ ای تینا کسر آن رد تمانُٹ دانگ بسونُٹ ولے منہ مار کنے بے جاراتی ٹی اُرارہ۔ اوفتے آن اسٹ اس کنا خڑک آ بس ارّفے۔ “نے دیر ایس؟”
” کنا باوہ” ای مدانا پاریٹ۔
“کنا باوہ کسکنے” او بیرہ ہنداخس پارے۔کنے سما الّو کہ مونا انت پاروئی ءِ۔ درغ بند مسوسس۔گڑاس چُنا اوغنگے بناء کریر، گینٹی لگا۔ اسے نیاڑی اس بس ہرا نا پد آن منہ نرینہ ئسرہ۔ نرینہ غاک ننا لڑ بندی نا بناء ءِ کریر۔ ننے بڑزا ماڑی تا نیامٹ شابیت آ حویلی ٹی سرگڑدان کریر۔ ہر مزل آ ساڑی پاٹی ءُ چھت ئسے نا چھج آ تے آن ننے اُرارہ۔ دا نما پوسکن آ ارا ءِ، نیاڑی پارے۔ داڑے نما لمہ و باوہ غاک ہم اریر۔ ہر ہمو گڑا داڑے ارے۔ ہرا نمکن فائدہ مند و چَس ہلوکے۔ تینا خڑینک آتے پاک کر۔ آ ئنا خوشی تون مون ایت ۔اندن گمان مسکہ کنا بدگمانیک بے نماس ءُ۔ اولیکو ساعت اٹ ای تینکے سنگت جوڑ کریٹ۔ بھاز انگا مسن تا مہر ئٹ گرفت مسوٹ کنا گمان اٹ دن الو اسکول داخس بھاز خوشی و فائدہ آ تے آن پُر مریک۔ ای بھاز انگا گوازی تے کریٹ۔ زیمل و باگل نا کوٹی ٹی نن تینا اولیکو شئر ءِ خلکن۔ بولی تیتون ہم نا اولیکو وار درستی راستی مس۔ نن ڈغار نا گلوب ءِ اُران ہرا چرینگاکہ۔ داڑے بھاز انگا ملک آک او براعظمک خننگارہ۔ نن حساب ہم ہیل کرین۔ خدا و کائنات نا تخلیق نا کسہ آ تے ہم بنگن۔ نن مزئی ءُ بے دیر کنگن۔ قیلولہ کرین۔ بیدار مسن۔ تینا سنگتی، مہر، گوازی و ہیل کننگ ءِ برجاء تخان۔ ننا تیوہ کسر چس کروک و آسرات الو۔ صبر ئتون اوار اوار ایلو گڑاتے ہم اروئی ئس۔ دا بیرہ گوازی و شغل نا معاملہ غاک الوسہ۔ داڑے دژمن تے آن بد دننگ ہم ودی مسکہ۔ ہراڑان جنگ ئنا ہم خلیس ئسکہ۔ ہمو نیاڑی ہرا وخت وخت بشخندہ مسکہ او وخت اس چڑاکہ و چیہانٹ ہم خلککہ۔

بھاز وخت او جسمانی سزا ہم تسکہ۔ داڑتو اوار اوار ارادہ بدل کننگ نا وخت چُٹاسس۔ ارانا جنت آ پدا اوننگ نا ہچو سوج اس ودی متوکہ۔ ننا مونا داسہ خواری، کوشست، سوگوْی آن بیدس پین کسر الو۔ ہرا قابل ئسرہ او وخت آن فائدہ ارفیر سرسہب مسر۔ گھنٹی نا توار دے ئنا ایسری نا پڑو ءِ کرے۔ چناک نریسہ درغ نا کنڈا دودینگار ہرا پدا ملنگاسس۔ ای سنگت و محبوبہ تے اللہ نگہبان پاریٹ۔ درغ آن پیشن مسوٹ۔ ای دانگ اینگ اراٹ۔ کنا باوہ۔ ہرا داڑے ساڑی مننگ نا وعدہ کریسس۔ اسہ جاہ ہم ڈس تا متئو۔ ای اسہ کنڈ آ سلوک ودار ئسوٹہ۔ مرغن و پوک انگا وداری آن پد ای فیصلہ کریٹ۔

داسہ ای تینٹ اراغا کاوہ۔ منہ گام ہناٹ۔ ولے ہبکہ سلیسٹ۔ او خدا۔ ہمو کوچہ ہرانگ ہنا ہرانا ہڑتوما کنڈ آتے آن باغک ئسرہ؟ او بیگواہ مسر؟ دا کل گاڑیک داڑے ہرا وخت پیہار؟ دا تیوہ مخلوق ڈغارا ہرا وخت بسر؟ دا دپھی آ مشک رہی تے آ امر بسور؟ ہمو کشت و کشار آک ہرانگ ہنار۔ ہرا ہڑتوما رہی تے آ ئسرہ۔ ہر کنڈ آ بھلو ماڑی ئسر۔ کوچہ غاک چنہ تے آن پر ئسرہ۔ تئو ئٹ فریشان انگا توارک ئسرہ۔ دانگ اینگ مداریک سلوک ئسرہ۔ ہرا تینا ٹوکری تے آن دوشہ کشارہ و غیب کننگ نا تماشہ ءِ کریرہ۔ اسے بینڈ اس ئس ہرا سرکس نا بناء نا پڑو ءِ کریرہ۔ ہرانا مون آن مسخرہ و پالوانک ہنارہ۔ او خدا ای گوڑینگاٹ کنا مغز پیری کریکہ۔ بیرہ نیمہ دے ئٹ۔ دے و نن آ نا نیامٹ دا امر مننگ کیک۔ اراغا سر مریو۔ کنے کنا باوہ غان دانا ورندی رسینگک ولے کنا ارا ہراڑے ئس۔

ای چار کسر نا کنڈا نریسہ ہناٹ۔ انتیکہ کنے یات ئس۔ اراغا سر مننگ کے کنے کسر ءِ ایسر کروئی تمک ولے کسر نا مولک کنے کسر ءِ ایسر کننگ کے التوس۔ داخس سُر پر نا حالت ئٹ ای گمان کریٹ سما اف ای ہرا وخت کسر ءِ ایسر کننگ نا لائخ مروٹ۔

ای باز ارے اسکان ہموڑے سلوک ئسوٹہ۔ ہرا وخت کنڈ ئنا دھوبی نا دکان نا استری کروکا مار کنا خڑک آ بس۔ او تینا دو ءِ کنا کنڈا مریفے پارے پیرہ بر ای نے کسر ءِ ایسر کریفیو۔

جہانی ادارہ جانجوڑی نا سرکماش ٹيڈ روس ايدانم نا پاننگ ءِ کہ دا خيال راست اف کہ اوميکرون ويرينٹ بے نسخان ءِ، دا غٹ جہان ٹی جنگل نا خاخر نا ڈول تالان مننگ ءِ۔

جينيوا ہيڈکوارٹرز ٹی صحافی تیتون ہیت کریسہ سرکماش جہانی ادارہ جانجوڑی نا پاننگ ءِ کہ کووڈ نوزدہ دین ایسر مننگ، زیمی مروکا بندغ آتا کچ پاننگ ءِ کہ مخلوق ناجوڑ مننگ ءِ و کہنگ ءِ۔ ودھوکا کيسز اسپتال آتا دباؤ ودہنگ ءِ۔ اوميکرون ءِ بے نسخان پوہ مننگ نا ردی کننگ مف۔

ٹيڈ روس ايدانم نا پاننگ ءِ کہ بست و بند جانجوڑی آ دباو کم کننگ نا خواست ءِ، خاص کر ہمو ملک آتیٹی ہراڑے ويکسينيشن نا شرح کم ءِ۔ اوفتا پاننگ ءِ کہ اوميکرون نا تالان مننگ ءِ خنیسہ پاننگ مریک کہ پوسکنا ويرينٹ ہم مونا بننگ کیک۔

استاد

نوشت: عاٸشہ اسلم بلوچ
مٹ: شہزاد بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چُنکی آن ہلیس اینو اسکان استاد آن بھاز گڑا ہیل کننگ کِن رسینگا، او اسے مہروان ءُ باوہ اس مننگ تون اوار اوار کنا سنگت و راہشون ام اس۔ ای تینے بھاز خوش بخت سرپد مریوا کہ ای اونا مسڑ اُٹ، ننا باوہ مسڑی نا سیالی بھاز زیات زیبا اس۔ اسہ مسڑ ٸسے اونا باوہ اخس دوست مریک، دا ہیت ءِ کُل سرپند مننگ کیرہ ولے ننا سیالی بھاز کُڑمب و زیبدار ٸس۔ دتر نا سیالی تون اوار اوار او کنا راہشون ام اس، اونا سوچ و کڑدار ءِ تالان کننگ مشکل ءِ، او مدام ننا سیاسی تربیت ءِ کریکہ، ہمیش اونا سوچ اونا ہیتاک بیرہ و بیرہ راج اکن مسورا۔

او تینا زند ءِ راج آ ندر کرے، تینا جغر نا ٹکر اسکان ندر کرے، ای مدام سوچاٹہ کہ اخس عظیم ءُ بندغ ٸسے کنا باوہ، پدان ای بشخندہ کرسا پاریٹہ، بلکن او کنا باوہ ءِ اندا سوب آن کنے داخس دوست ءِ ولے دُن الو او بیرہ کنے نہ بلکن مچا بلوچ راج ءِ اندا وڑ دوست ٸس۔

اینو نن اسہ مہروان ءُ باوہ، اسہ استاد و اسہ سنگت ٸسے آن ماندہ مسون ولے اونا سوچ و تربیت و ہیتاک اینو ام ننتون اوار ءُ۔ اینو ہر اسہ ورنا ٹی اونا سوچ زندہ ءِ۔ اینو ننے ٹی اونا سوچ زندہ ءِ او وطن تون بھاز مخلص اس، ثابت قدم اس، او تینا سنگت و راجی بندغ آتون بے کچ مابت کریک، اونا سوچ اول راج اکن اس، پدا ننکن و مدام ننے ام اندا سبخ تساکہ کہ راج ننکن ہر گڑا ءِ۔ انت ام مرے ننے جنگ کروٸی ءِ، راج آ فدا مروٸی ءِ، تینا غلام راج ءِ، ہر حال ٸٹ آجو کروٸی ءِ۔

اینو او ننا نیام آ اف ولے ننے تینا فرض ءِ سجھسا مونا ہنوٸی ءِ، اونا سوچ ءِ مونی دروٸی ءِ، او ننے آن ہرا اُمیت ءِتخاکہ، امو اُمیت آتا مچا دروٸی ءِ۔

فرید جان، اختر جان، کریم جان، سردرو جان و صادق جان دا کُل تینا راجی فرض ءِ پورو کریر، دا کُل اُستاد نا کاروان ٸٹ اوار ئسُر، اونا مخلصی نا مثال ملپک، ایسر دم اسکان تینا راجی فرض ءِ، پورو کرسا جام شہادت نوش کرے و ثابت قدم مس او تون اوار نظریاتی سیالی بھاز سوگو اس۔

اینو اونا ہننگ نا ڈکھ بھاز ءِ ولے او اسہ مسخت اسے کن ندر مسونے و تاریخ اودے ہمیش گچینا لوز آتے ٹی یات کرو۔

کنے دائسکان یخین بننگ اف کہ دنو تدینی اس پیش مسونے، ای مدام اندا دعا ءِ کریٹہ کے کنے استاد نا دڑد خننگ کِن ملپ، دا تدینی اسہ انسان ٸسے پرغنگ کِن بس ٸس ولے کنا لُمّہ کنے ہرا حوصلہ ءِ تس، ہرا ہمت ءِ بشخا او ننے اسہ سُوگو ءُ دیوال اس جوڑا۔ مہالو ای تینٹ حیران ئسوٹ کہ دا تدینی آن گُڈ ٸی لُمّہ جان ءِ امر سنبھالوٹ ولے او ننے ہرا وڑ سمبھالا آفرین ءِ اوڑا۔

استاد نا ہمیش اندا استخواٸی اس کہ اودے شہادت نصیب مرے۔ شہادت آن پنچ منٹ مُست ای استاد تون اوار ئسوٹ، ایسری وار اوڑتون گپ کریٹ و او کنے پارے زرس ءِ آن پد بریوا و او ہنا۔ ای ندر تینا مہروان باوہ غا، خیسُنا سلام شہید آتے۔