قہقان نا گل بہاری آ مار: سربلند
نوشتکار: حمّل بلوچ (کمالان)
دی بلوچستان پوسٹ
کنا خن تا مون آ تارمئی اس تالان مس۔ ہندن لگا ای کور مسوٹ و خف تا غوژہ غان ملی کنا تینا جاہ غان سِرکا۔ ای خن تے پڷاٹ و خڑینک آک ریڑ کریسہ کنا زنوں نا کیرغ اسکان وہار گڑا ای اسہ وار پدا تینا خن تے زو زو ملاٹ کہ اریو، ای کور تو متنوٹ۔
دا تیوہ غا کیفیت ہموتم کنا زی آ کانڈہ مس ہراتم ای سربلند نا زی آ اونا باوہ جان کاکا انور نا نوشت ءِ خواننگ ئسوٹ۔ لکھک کہ “فون کروک کنے پارے، باوہ، سنگت زین جند ندر کرینے، ای ہبکہ مسوٹ، ہراڑے؟ ہراتم، امر؟ انت پاننگوس۔۔۔ اسہ ساہ ئٹی کیہی سوال آتے سوج کریٹ و فون کروک بندغ پارے گوادر، و ہنداڑتون فون بند مس!
ای اسیکہ فون ءِ گُرجینگوک آ خن تیتون اراٹ، پدی ای و کنا رہی آ تولوک آ بندغ ہبکہ بارن آ خن و ملاس آ جوڑ تیتون اسٹ ایلوڑ ءِ اُران۔۔۔۔
“کنا مار، ڈیہہ ہتون مہر تو نا ہننگ آن پد ہیل کرینوٹ، اسہ نی ہناس ولے کنے ہزار پین سربلند تسوس، تحریک تون گنڈوک ہر سنگت ئٹی ای نے خنیوہ۔۔۔۔”
“اباں ای داڑے تولیسہ دز ڈاکوں و لچ لوفر اس مفرہ، ای کاوہ سنگت آتیتون جہد ئٹ اوار مریوہ”
کاکا نا تیوہ غا نوشتہ ءِ مستی خواننگ ئٹ کنے ٹی پین جیرت سلتؤ و ای تینا تارمہ غا خن تیتو جل مسوٹ۔ سربلند نا فلسفہ اسہ لوز “دز” ئٹ چاہنگک انت؟ انت دز اوڑکن بیرہ گڑا تے چُکور کروک آک ئسرہ؟ قومی دوبہ دار، لخ لڑونجی، سرکار نا تالی چٹ، غلامی تون کمپرومائز کروک آک مگہ اونا فلسفہ ٹی دز لچ لفنگاک الؤر؟
ولے دا انت کنا مزغ ئنا پین درغ اس ملنگا،
” من سربلند جان ءِ ماس اُن۔”
لمہ حسینہ تون اسہ دیوان ئسے ٹی اونا لوز آک کنا یات آ بسور۔ دا توار کنا خف تیٹی ہندن زور آن وار وار آ پِنیسہ ئسک کہ ای ہبکہ مریسہ تینا توفک ءِ مر خساٹ و تینا ٹپی آ نت ءِ ژل آتیٹی جاغہ تریسہ گوڈ خلکوٹ و پدی لمہ جان نا بِشخندہ و گمری آ ہندا جملہ ٹی اودیم مسوٹ۔ وا ناگمان ہیجیسہ ٹپی آ نت ءِ بڑز کریٹ۔
انت سربلند نا لمہ نا کچ کنے ٹی سگ اس ارے مگہ؟
ساعت ئسے آن گڈ ای ماراٹ کہ سر بلند نا زی آ نوشتہ کننگ، اونا فلسفہ ءِ لوز آتیٹ بیان کننگ کنا وس آن گیش ءِ، ای تو “کاکا” و “باجی” نا ہمو مارشت آتیا ہم سر مننگ افٹ۔ ای داسا ہم ہبکہ اٹ کہ انت پاؤ، امر لکھیؤ۔
بے سمائی ٹی ژل آک کنا نت ئنا ٹپ ئٹی ڈب ہلیسہ ئسر و ای ہمو بشخندہ خڑینکی و کڑمب آ فلسفہ غاتیٹی مین ہلکوسوٹ۔
انت کنا قلم سربلند تون اوار کیہی ہندن انگا شہید آتا دِتر تون انصاف کننگ نا بود تخک؟
اُف اڑیسک! اسہ چنا اس لمہ نا پڈ ئٹی تیوہ غا جہان آن بے سما تموکے کہ قہقان نا شار ئٹ دِتر نا ہولی مریک و گل بہار و صوبیدار ئسک دژمن نا سمکاری تا آماچ مریرہ۔ سربلند ہمو دتری آ دے آ تینا وجود نا مارشف ءِ کوکھ ناول نا “اسل ودی مفروک آ چنا” نا وڑ کرفک۔ فرخ دادے کہ سربلند ودی مریک، رُدک و کائک خن تیان اودیم مریک ولے دائسکان ساڑی ءِ۔
سربلند تون گل بہار اس تا دتری آ دیہاڑ ئٹ تد ئسک ہرا اودے غلامی نا زند ئٹ بے جارات کرسہ مدامی زندہ مننگ نا مرک آ سر کرے۔ نمے باور برو اگہ ای پاؤ کہ سربلند جند ندر کریسہ مرک ئنا گواچی متؤ بلکن مدام زندہ مننگ نا دِیر ( آبِ حیات ) ءِ نوش کرے۔ او اینو ہم بِلسم نا اوغوں تا دروشم ئٹ زندہ ءِ۔ اونا عکس اینو ہم کاکا نا خن تیٹ خننگک و او اینو ہم “باجی” و ل”سمُل” نا مہر آتیٹی بشخندہ سلوک کنا پارہ غا اریسہ کیک۔
دی بلوچستان پوسٹ: دا نوشت اٹ ساڑی ہیت و خیال آک نوشتوک نا جند ئنا ءُ، دی بلوچستان پوسٹ میڈیا نیٹ ورک نا دا ہیت آتے مَننگ الّمی اَف و نئے کن دا ادارہ نا پالیسی تا درشانی ءِ کیک۔